شرط ها نتیجۀ شرایطی خاص را توصیف می کنند. «بند اگر» یا به عبارتی دیگر if-clause شرط را به شما می گوید و «بند اصلی» یا به عبارتی دیگر «main-clause» نتیجه را به شما می گوید. ترتیب بندها معنی را تغییر نمی دهد.
استفاده از شرطی نوع اول در انگلیسی
زمانی که دربارۀ موقعیت هایی در آینده صحبت می کنیم که معتقدیم قطعی یا محتمل هستند از جملات شرطی نوع اول (first conditional) استفاده می کنیم.
در واقع 50% احتمال دارد که قسمت اول این جمله (عملی که پس از «اگر» آمده است) اتفاق بیفتد و اگر اتفاق بیفتد احتمال رخ دادن قسمت دوم جمله 100% است.
نکاتی که هنگام استفاده از جملات شرطی نوع اول باید بدانیم:
1. در شرطی نوع اول ساختار جمله به صورت زیر است:
اگر (if) + فاعل (subject) + مضارع ساده (simple present) + ادامه ی جمله
If + مضارع ساده + will + infinit
مثال:
If I study hard, I will accept in Harvard University.
اگر من سخت مطالعه کنم در دانشگاه هاروارد پذیرفته خواهم شد.
If I ea enough money, I will help my father to improve his business.
اگر من به اندازۀ کافی پول در بیاورم، به پدرم در ارتقای تجارتش کمک خواهم کرد.
2. می توانیم به جای «if» از کلماتی دیگر مانند «as long as & as soon as» نیز استفاده کنیم:
مثال:
As soon as I read books, I will get wise.
اگر کتاب بخوانم، عاقل خواهم شد / به محض خواندن کتاب، عاقل خواهم شد.
As long as I practice more, I will be more successful.
اگر بیشتر تمرین کنم، موفق تر خواهم بود/ تا زمانی که بیشتر تمرین کنم، موفق تر خواهم بود.
3. ...
برای اطلاع از نکات بیشتر در رابطه با جملات شرطی نوع اول و آشنایی با گرامر این جملات در انگلیسی می توانید به مقاله آموزش کامل جملات شرطی نوع اول در انگلیسی سر بزنید.
برچسب:
نویسنده: ریحان مهدوی