آموزش کامل جملات شرطی نوع دوم در انگلیسی

شرطی نوع دوم برای تصور موقعیت های حال یا آینده استفاده می شود که در واقعیت غیرممکن یا بعید است. احتمال بسیار کمی (1٪ احتمال) وجود دارد که قسمت اول جمله اتفاق بیفتد. اما اگر این اتفاق بیفتد، احتمال رخ دادن قسمت دوم 100% است.

نکاتی که هنگام استفاده از شرطی نوع دوم باید بدانید:
 

1. ساختار شرطی نوع دوم از فرمول زیر پیروی می کند:

If + گذشته ساده + would+ شکل پایه ای فعل (base form of the verb)

2. وقتی از فعل to be (am, is, are) در شرطی دوم استفاده می کنیم، شکل گذشتۀ آن همیشه به صورت «were» خواهد بود نه «was»؛ چه برای اشخاص جمع (you, we, they) و چه برای اشخاص مفرد (I, he, she, it).

مثال:

If I were younger, I would lea another language.

اگر جوان تر بودم، زبان دیگری یاد می گرفتم.

If she were my sister, she would buy a better gift for my birthday.

اگر او خواهر من بود، هدیۀ بهتری برای تولدم می گرفت.

3. ما همچنین از شرطی دوم برای درخواست های بسیار مودبانه استفاده می کنیم.

مثال:

Would you mind if I used your shoes?

اگر از کفش های شما استفاده کنم اشکالی ندارد؟

Would it be ok if I called you Ashley?

آیا اگر من شما را اشلی صدا کنم عیب ندارد؟

چگونه با استفاده از شرطی نوع دوم سوال بپرسیم؟
 

تشکیل سوالات شرطی اول بسیار آسان است. به طور کلی با استفاده از جملات شرطی اول می توانیم دو نوع سوال بپرسیم:

1.سوالات بله/خیر یا yes/no question

2.سوالات کامل یا wh-questions

*** برای ساخت سوالات بله/خیر می توانیم از فرمول زیر استفاده کنیم:

به جدول زیر توجه کنید:

Would + بند فعلی مصدری (infinitive verb clause) + بند اگر (if-clause)

برای اطلاع از نکات بیشتر در رابطه با جملات شرطی نوع دوم و آشنایی با گرامر این جملات در انگلیسی می توانید به مقاله آموزش کامل جملات شرطی نوع دوم در انگلیسی سر بزنید.