آموزش کامل جملات شرطی نوع صفر در انگلیسی

جملات شرطی جملاتی هستند که در مورد عوامل شناخته شده یا موقعیت های فرضی و پیامدهای آنها بحث می کنند.

ما از آنها برای برقراری ارتباط استفاده می کنیم که چیزی درست است یا فقط در صورتی اتفاق می افتد که چیز دیگری درست باشد یا اتفاق بیفتد؛ یعنی فقط تحت یک شرایط خاص. جملات شرطی کامل حاوی یک بند شرطی (اغلب به عنوان if-clause شناخته می شود) و پیامد آن (results) است.

به نکات زیر در مورد جملات شرطی دقت کند:

*** در زبان انگلیسی چهار نوع جمله شرطی وجود دارد.

*** استفاده از ساختار صحیح برای هر یک از این انواع مختلف مهم است، زیرا آن ها معانی مختلفی را بیان می کنند.

*** هنگام استفاده از حالت های شرطی مختلف به زمان فعل توجه کنید.

*** وقتی بند if ( if-clause) قبل از عبارت اصلی قرار می گیرد، بعد از بند if از کاما استفاده کنید

جملات شرطی از دو بخش تشکیل شده اند:

1. یک جمله فرعی (a subordinate clause) که یک وضعیت غیر واقعی را توصیف می کند. بند فرعی یک جمله شرطی معمولاً با حرف ربط «if» شروع می شود. این اغلب با یک «then» در ابتدای بند دوم جفت می شود؛ با این حال، گنجاندن «then» اختیاری است.

مثال:

If you want to visit your grandparents, then you should take the subway.

اگر می خواهید به دیدن پدربزرگ و مادربزرگتان بروید، پس باید با مترو بروید.

نکته: وقتی از جملۀ فرعی در ابتدای جمله استفاده می شود، همیشه به دنبال آن کاما می آید. اگر عبارت اصلی اول باشد، نیازی به کاما نیست (و «then» نباید در جمله گنجانده شود).

2. یک بند اصلی (a main clause) که نتیجه این سناریوی فرضی را نشان می دهد.

برای اطلاع از نکات بیشتر در رابطه با جملات شرطی نوع صفر و آشنایی با گرامر این جملات در انگلیسی می توانید به مقاله آموزش کامل جملات شرطی نوع صفر در انگلیسی سر بزنید.